212

polski dramat. tym krótkim sformuowaniem można by zakończyć recenzję bo film ma typowy, ciężki klimat. Niby próbuje zarysować lekką atmosferę, prezentuje deliktany humor - głównie dzięki głównemu aktorowi, małemu chłopcu, który nie może pogodzić się, że nie zna ojca. sztuczki - czyli zaklinanie losu. Czy da się dołożyć elemencik tu, elemencik tam, żeby nagiąć los? Może da się go jakoś przeqpić? Jakiego poświęcenia wymaga takie przeqpstwo?
jak przy każdym polskim dramacie najpierw długo się męczę, i marudzę że nudy na pudy, ale po filmie jestem zadowolony. Podobnie jest z tą produkcją - odemnie 6.o, inni jak widać lubią nudne dramaty, bo ma aż 7.3