212

Zima, kurort narciarski.
Facet na samym szczycie góry. Pełen sprzęt: wypas narty carving, stylowy kombinezon, kask, gogle, profesjonalne rękawice, kijki.
Przymierza sie, przymierza… Poszedł… Rozpędza się, szusuje coraz szybciej i szybciej… nie wyrabia sie na zakręcie - przy maksymalnej prędkości, centralnie ładuje się w drzewo.
Masakra: rozwalony kask, zakrwawiona twarz, złamana ręka, połamane narty.
Otrzepuje się po chwil..
- “Kurwa, ale i tak lepiej niż w pracy”

Uwaga, to gra.
Tak to już jest, ze FPS są cholernie popularne. A ja lubię FPS’u. Tego kupiłem bo był nowością i na dokładkę budżetową. Czym jest You Are Empty? To Serious Sam w realiach radzieckiego kołchozu. Naparzamy do zombie-czerwonoarmistów i zmutowanych kurczaków. Niestety, ta produkcja kojarzyła mi się najbliżej z Redneck Rampage – taką sieczką, jeszcze z ubiegłego wieku, bazującą na silniku DukeNukema 3D. Niestety – nic specjalnego. Znudziłem się po kilku poziomach, chyba właśnie zaraz po tym, jak zaczęły się te zmutowane kurczaki, fakt, były zajebiście duże. Ale na litość Boską! Nie o to tu chodzi, żeby uganiać się za żywym inwentarzem, wole Animal Planet. Gra może przypaść do gustu historykom-miłośnikom kultury naszego bratniego narodu, oraz okazjonalnie do odstresowania. Parafrazując: gdy koncepcja dupa, i grafika kupa…..
Ocena: 3/10
Stopień ukończenia: 10%?

Ridley Scott atakuje. Nie jest źle, znów Russel Crowe, co powinno gwarantować niezłe kino. Gwarantuje. Może na początku ciężko ogarnąć o co chodzi, a morał na końcu znów jest zbyt amerykański, ale nie da się ukryć, ze to kawał niezłego kina i dwóch przystojniaków (jeszcze Denzel Washington) na ekranie. Można spokojnie oglądać, nie bojąc się o stracony czas. Ja nie oszalałem, ale to dobry film
Ocena: 6/10.
http://www.imdb.com/title/tt0765429/

Uwaga, to jest gra!
Gdy opadły już emocje związane z grupową masturbacją nad najnowsza produkcją pt. Crisis, pojawiło się demo. O grafice i wymaganiach tej gry napisano już wszystko, wiec powiem tylko tyle, że moje staruteńkie PIV HT i biedny GF8600 jakoś uciągnęły (dobre określenie) tą grę w 1024 i średnich detalach, więc nie było tak źle. Prawdopodobnie byłbym wstanie wydać miesięczny dochód, aby kupić sprzęt który odpali to na FULL opcjach, ale nie ma po co.
Oczywiście, jest trochę fajnych gadżetów, nie wspominając o grafice: a to broń się modyfikuje, a to ten magiczny kombinezon odpalam i wtedy skacze po dachach jak wiewiórka albo biegam jak sprinter. Mogę pojeździć samochodem, postrzelać z i do samochodu, który ma strefy zniszczeń. Ustrzelić wroga headshotem, albo władować w niego magazynek, przykosić trochę drzewek z automatu. W końcu zbieranie magazynków jest zrobione z sensem, a podczas nocnego skradania się po dżungli widzę jak mój partner przewraca oczyma, których białka wyraźnie odcinają się, na tle ciemnej gęstwiny – prawie jak na filmie. Oczywiście do tego dochodzi niegłupia linia fabularna – i to jest w tej grze (demie) strasznie fajne.
Ale jak tak chwile pobiegam po tym lesie, to mam wrażenie, że już w to grałem - widzę Far Cra’ya sprzed czterech lat. Tylko dodatkową misję i to wcale nie tak inną od pierwotnych. Może dalej jest fajniej, może na sprzęcie za kilka tysięcy wszystko wygląda zajebiście, może kombinezon ma funkcje, których jeszcze nie odkryłem, a może wszyscy poszli do lasu….
Gra kosztuje 120 zeta. Nie kupie jej, żeby się o tym przekonać. Poczekam aż spadnie taniej serii i będą ją mógł odpalić na moim telefonie komórkowym – wtedy ją przejdę – mam nadzieje, że całą.

Stopień ukończenia: demo (poziom trudności - normal)
Ocena: 5/10
Na czym grałem:
PIVHT 3Ghz, 2GB Ram, GF8600. WinXP Prof.

Uwaga! To jest gra!
Od momentu, gdy po raz pierwszy przemierzałem Blaskowitz’em przepastne korytarze niemieckich baz wojskowych, zawsze brakowało mi jednego we wszystkich strzelankach FPS – byłem sam jak palec. Wolfeinstain, doom’y, quake’i , will rocki, serious samy, painkillery i dziesiątki innych gwarantowały samotność. Taki Black Howk Down, nie mówiąc już o COD zaczęły przyzwyczajać nas do biegania stadnie. Ale dopiero Jericho zarządził w tym temacie (nie wliczając COD4 – bo to nie ta liga). Koniec z samotnym przemierzaniem otchłani piekieł, aby uratować świat. Teraz jesteśmy grupą i to zwartą. Nie mam pojęcia jakie środki biorą autorzy tych gier, ale w mojej specgrupie od rozwałki mam do dyspozycji: nawiedzonego eks-kleche z dwoma naganami, niezłą laskę z kataną i pistoletem maszynowym, snajperkę (przypominam, że wszystkie dziewczyny w full-antyaliasingu), jakiegoś komandosa i (nie tylko mojego) ulubieńca – przypakowanego kolesia z parowozem na plecach i działkiem typu vulcan przy pasie. Jak towarzystwo zaczyna strzelać, to robi się konkretny kocioł. Do tego wszyscy drą ryja, komentują akcje i rzucają czerstwe teksty – ale przynajmniej jest wesoło – i w końcu nie samotnie i nudno. Fabuła gna do przodu, co chwila ktoś popycha zawiłą intrygę do przodu – takiej warstwy fabularnej nie było kiedyś w przygotówkach. A przypomnę, że to tylko FSP. Do tego dochodzi mistrzostwo w sprawie uzbrojenia. Tutaj pojawia się mój numer jeden w kategorii broni szturmowych z FPS – karabinek maszynowy z podczepionym shogunem. Lewy przycisk – walimy z shotguna, prawy – siejemy seriami pocisków. Ah! Gdybym tak w doom’ach miał coś takiego!!! To nie koniec – kapitalna cecha tej gry – która jednocześnie jej dla mnie jej gwoździem do trumny: po pierwszym rozdziale dostajemy możliwość przełączania się pomiędzy bohaterami naszego zespołu i osobistego wykorzystywania ich możliwości. A jest to niezbędne do ukończenia poziomów. Koleś z parowozem potrafi być ognioodporny, jedna laska rzuca granatami, druga ma ghost-bullet (taki mały, sterowany readameer), ktoś czaruje, inny potrafi przechodzić przez kraty i ściany, a chyba wszyscy potrafią wskrzeszać zmarłych towarzyszy. Jeśli dodamy do tego że osób jest sześć, a każda z nich ma dwie rodzaje broni, z różnymi trybami strzału plus umiejętności specjalne, nie wymienione wcześniej to powoli robi nam się strategia, albo taki The Sims na polu walki. Może jestem już nierozgarnięty i za stary na takie gry, ale zwyczajnie gubiłem się pomiędzy przełączaniem się pomiędzy członkami zespołu (trzeba pamiętać, który co robi), czytaniem bieżących dialogów i podpowiedzi co trzeba teraz zrobić, wskrzeszaniem zmarłych, wyczajeniem, jakie potworzysko nas teraz atakuje i kogo użyć do obrony oraz oczywiście napieprzaniem z tego całego sprzętu w pojawiające się co chwila wraże obiekty. Szczęść Boże, ze zapisywanie szło z automatu, a amunicja odnawiała się z każdym punktem kontrolnym – inaczej temat nie do ogarnięcia.
Oczywiście grafika na wypasie, klimat chory, fabuła git. Tylko ja się zwyczajnie znudziłem, bo o ile wykańczanie pojawiających się znikąd piekielnych hord jest fajne, to ogarnianie do kogo, czym i jak strzelać zwyczajnie mnie męczyło, aż w końcu zatęskniłem do samotnego, beztroskiego napierdalania tym, co ma się pod ręką w najbliżej podbiegającego maszkarona. No dobra, może też trochę się już bałem dalej grać bo klimat dla psychicznych.
Generalnie niezła produkcja, doskonały warsztat i znajdą się amatorzy, ale ja dziękuje.
Stopień ukończenia: ok 20-30%
Ocena: 6/10
Na czym grałem:
PIVHT 3Ghz, 2GB Ram, GF8600. WinXP Prof.

Myśleliście że AvP 2 jest zajebisty? To jest lepsze.
Dlaczego? bo można obejrzeć w 15 minut. Aby tego dokonać potrzebujecie:
1. płyta dvd z filmem
2. pilot do dvd
3. butelka wina na osobę przed.
Jak poziom wina spadnie do 1/4 to odpalacie film, ktoś kto ma pilota przełącza rozdziały na hasło - “dawaj kurwa dalej”. Cały film w 15 minut. Chyba nawet nie dojechaliśmy do końca. Ale uwierzcie, nie ma to najmniejszego znaczenia. Jest to dość ciekawe, że film można zacząć oglądać w dowolnym monencie i w dowolnym momencie skończyć. Ba! Można zamiast oglądania filmu, wysikać sie i powiedzieć, że: “widziałem spiderman 3″ - nie ma różnicy.
To bardzo ważne, aby oglądać różne produkcje filmowe - po takim filmie, poziom percepcji podlega drastycznym zmianom i każdy nowy film widzimy w innym świetle. Zawsze można powiedzieć: “kurwa!, dobrze że obejrzeliśmy to, a nie spidermana 3″
Ocena: 1/10.
nie będzie żadnych linków!

Niesamowite.
Pamiętam, że nie obejrzałem pierwszej części AvP, bo po 15 minutach zapomniałem, że zostawiłem włączone żelazko w pokoju obok.
Ale druga cześć. To jest coś. Wyobraźcie sobie: linia fabularna z “Beverly Hills 90210″, dynamika z “M jak miłość”, efekty z “bolka i lolka”, aktorstwo z dupy. Jedyną fajną postacią był predator, który przyleciał ze swojej predatorskiej planety, predatorskim samolotem i rozpierdolił wszystkich obcych. Lokalnych też, ale przeważnie dlatego, że wbiegali mu na linie strzału. Trochę szkoda, że na koniec zginał, zaczynałem go lubić. Ale! Nie martwcie sie - będzie trzecia cześć, to pewne, jak to, że w każdym filmie co najmniej jedna cycata blondynka w końcu ginie. W tym też.
Jak dla mnie komedia roku. Jak obejrzycie film z ekipą, najlepiej pod wpływem środków odurzających - to będziecie dzwonić do Hollywood , dlaczego AvP2 nie dostał oskarów…. a powinien. Co najmniej dwa. Jeden za obcego, drugi za predatora.
Seansowi urokowi dodał fakt, że z bliżej nieokreślonych powodów byłem przekonany, że w filmie gra Angelina Jolie - coś mi sie nie zgadzało, ale chuj - podobno myślała, że rozmawiają o dzieciach, jak jej facet zamawiał chińszczyznę. Wiec wierzyłem i w to. Mówiąc szczerze przez cały film nie traciłem nadziei. Myślałem, że przyjedzie jako kapitan gwardii narodowej, lub przynajmniej wyskoczy zza rogu, przebrana za obcego - niestety.
Dawno się tak nie bawiłem, polecam. Ale 4 duże browary to minimum przed seansem.
Ocena: 1/10.
nie wysyłam linka na imdb, bo szkoda prądu.