212

niby fajny film, prosta lekka i przyjemna bijatyka - taka, do jakiej przyzwyczaily nas juz produkcje z jetem lee. niby, ale… ogladajac chinski film, ktory pokazuje kult walki i glosi hasla ‘wszyscy razem, musimy byc silni, zeby zwyciezyc zachod, ktory niepokojaco nas dominuje’, jest troche przerazajacy. jesli ktos ma watpliwosci co do zamyslu przyjaciol ze wschodu, przypomne slowa hymnu chin:
Chiński naród jest w największym niebezpieczeństwie.
Z ucisku wszystkich wychodzi nasz ostatni krzyk:
Powstańcie! Powstańcie! Powstańcie!
Jest nas wielu, ale nasze serce bije jedno!
Maszerujemy pod nieprzyjacielskim ostrzałem!
Maszerujemy pod nieprzyjacielskim ostrzałem!
Naprzód! Naprzód!

i tak, nawet postac totalnie przeciwna bezsensownym walkom, oddaje wszystkie swoje pieniadze, zeby wspomoc bohatera w walce z zachodem… brrr….
sceny walki: 1o/1o
przegiecia: 1o/1o
kino akcji: 8/1o
przeslanie … przerazajace…
ogolnie 7.7

kazda rodzina ma problemy. im wieksza rodzina - tym wieksze problemy. zwlaszcza, jesli za wszelka cene probuje trzymac sie razem ‘mimo przeciwnosci’. tak dla tradycji. moze po trosze zeby uspokoic sumienie, moze po trosze z jakichs pobudek religijnych… seder - zydowska rytualna kolacja spedzana calutka rodzina, na pamiatke wyzwolenia z niewoli egipskiej. emocjonalnie troche jak boze narodzenie, tylko bez prezentow. no i obowiazkowa ceremonia. w duzej rodzinie zawsze ktos kogos nie lubi, ktos jest wyklety, ktos przewrtony… TA kolacja bedzie wyjatkowo ciezkim przezyciem.
bardzo fajna komedia dialogowa, swietne zwroty akcji, zaskakujaca, troche wesola, troche tragiczna. jak to zycie tyle, ze w karykaturze bardziej przerazajace. ogolnie dostal tylko 6.o co uwazam za duza niesprawiedliwosc. imho oscyluje miedzy 7-8.

“wyobraz sobie kraz, w ktorym prezydent nigdy nie czyta gazet, rzad rozpoczyna wojny wylacznie ze zlych pobudek, a jesli chodzi o glosowania - duzo wieksza czesc spoleczenstwa glosuje na telewizjnego idola niz podczas wyborow prezydenckich na glowe narodu”. znasz taki kraj?
amerykanska komedia polityczna? niesamowite. glowna role gra rasowy brytyjczyk - hugh grant, prezydenta rasowy amerykanin z tanich filmow propagandowych - dennis quaid. jak zrobic show? wziac zyda, araba i laske z biednej rodziny i zrobic z nich gwiazdy po wystepach karaoke. prezydent jest bezwolna maskotka sterowana przez doradcow. w sumie nic a nic odkrywczego.
ale film jest amerykanski i nie jest to lewacki, butnowniczy paradokument - to popowa komedia skierowana [chyba] do mas - sadzac po obsadzie i typowo glupkowatym humorze. a jednak antyrzadowa, i chyba probuje zmusic przepasionego amerykanskiego widza do myslenia.
generalnie jako film - sredni. ale przekaz i wogole.. woa! zaskoczyl mnie komentarzem do obecnie panujacego. z ocena 5.9 w pelni sie zgadzam.

Ona jest zziajana
ja jestem rozbity

musical to niezbyt popularny gatunek ostatnimi czasy. the producers (2oo5) to remake filmu o tym samym tytule z ‘68 roq. o tyle nietypowy, ze zrobiony przez tego samego rezysera - mela brooksa.
bardzo wesoly [pierwsze 15 min troche sie ciagnie, ale potem film nabiera tempa], wrecz radosny - z angielskiego ‘very, very gay’. uma thurman wyglada w tym filmie oszalamiajaco, glownie dzieki niesamowitym sukienkom i fryzurom. stroje, to trzeba przyznac sa na prawde niesamowite. jest wszystko czego oczeqje po musicalu - feerie kolorow, swietna muzyka, duzo wesolosci, dodatkowo strawana fabula - lekka i swietna rozrywka na jesienne dni (:
na imdb dostal tylko 6.8 mi sie podobal na 8/1o (:

NIE OGLADAC.
to byla skrocona wersja. bardziej rozszezona - film nie jest plytki. to jest depresja. istny row marianski. ciezko go obejrzec nawet bedac w ciezkim stanie. prawde mowiac nie wiem jak to sie stalo, ze wytrwalismy do konca. byc moze po prostu potrzebowalismy troche masochizmu.
nie jestesmy odosobnieni w swojej opinii - film trafil na bottom 1oo na 29 miejsce, z ocena w okolicy dwojki.