212

to jeden z tych filmow, ktore sa jakas dziwna pomylka. sklasyfikowany jako comedy/drama hmm.. no w sumie mozna to tak potraktowac. jeszcze moznaby dodac ‘action’. na pewno prezentuje czarny humor, a w kazdym razie szary na pewno. przez pierwsze pol filmu czeka sie, az sie zacznie, przed drugie pol, az sie skonczy. do tego jeszcze w pierwszej polowie pojawiaja sie krotkie sceny, totalnie zdupywziete. maja niby odwrocic uwage ogladajacego, zeby przypadkiem nie wpadl na zakonczenie, ktore co prawda jest zaskaqjace, ale potem juz - zupelnie jak dziecko, ktore nie wie kiedy konczy sie dowcip - probuje zaskoczyc jeszcze raz i jeszcze i jeszcze… lubie zaskoczenia, ale wolalbym zeby bylo rozlozone na caly film a nie na ostatnie 1o minut.
pomimo, wydawaloby sie totalnej zjebki, film nawet da sie obejrzec. po prostu boli, ze cos, co przy dodatkowym nakladzie intelektualnym mogloby byc dopracowane i calkiem niezle zrobione, jest jakies takie… ni to nudne ni ciekawe, ni komedia ni dramat… takie nijakie wlasnie.
na imdb 6.o, ja nie dam wiecej niz 5.o.

widac brytyjskie podejscie do rezyserki - ciekawe pomieszanie czasu, nietypowe ulozenie scen - niestety w tym przypadq poskladane na tyle slabo, ze sprawia to wrazenie chaosu i zatraca sie czesc przyjemnosci z ogladania. mimo to oglada sie przyjemnie, akcja nie pozwala usnac przed ekranem, a postaci i sytuacje sa zabawne, dodajac do sensacji przyjemny smaczek ironii.
niektore dialogi pomiedzy lindsey (Lucy Liu) i slevinem (josh hartnett) nawiazuja do wielu filmow sensacyjnych. jesli jest sie jednym z tych fanow, ktorzy pamietaja filmy dokladnie, ubaw moze byc wiekszy. [ja niestety do nich nie naleze i nie wszystkie texty do mnie trafili q:]
oceniony na 7.5… ja daje lucky 7.

tania sensacyjka. harrison ford nie przebiera w produkcjach, coz - starosc nie radosc jak mawiaja, a firewall, oceniony na 5.7 udowadnia, ze tluste lata aktorstwa ma juz za soba.
typowy bohater z przypadq, po 2o latach za monitorem rozbija bez wiekszych problemow grupe zorganizowanych przestepcow. ot i cala fabula, typowo po amerykansku ckliwa i naciagana. odemnie 4/1o.

tsotsi jest filmem ciezkawym, wrecz nudnawym. dlugie, statyczne ujecia, wyrwane dialogi, typowy dramat przedstawiajacy okrutna rzeczywistosc i przepasc miedzy biedota a bogactwem. w zasadzie nie byloby w tym filmie nic, co pozwoliloby mi go obejrzec do konca gdyby nie fakt, ze akcja toczy sie w afryce. kojarzona z nomadami, z wioskami na pustyni i filmami z animal planet, pozostaje zupelnie nie znana i nie rozumiana. jakis czas temu pojawil sie hotel rwanda, teraz mozna zobaczyc afryke ‘w miescie’ w tsotsi. ocene bardzo wysoka - 7.5 uwazam za przesadzona. faktycznie sceny sa lekko szoqjace, nie zdajemy sobie sprawy z tego jaka moze byc przepasc i do czego to doprowadza, ale moza bylo to samo pokazac w sposob ciekawszy.

wspanialy film, ktory przypomina po co chodzi sie do kina. obraz i dzwiek wspaniale ulozone w switna historie. rewolucja przedstawiona w odpowienio patatyczny, poruszajacy sposob. futurystyczna wizja upadq orwellowskiego swiata rezimu.
nie pozostaje bez zastrzezen - ale w tak krotkiej produkcji nie da sie pokazac wszystkiego. imho moglyby byc dwie czesci - jedna uwypuklajaca element, ktory sie w filmie przewija: akcja-reakcja, konsekwencje, nieprzypadkowosc, entropia w mikroswiecie, zwiezlym ukladem w makroswiecie [tu - o polityce]. film stracilby wtedy byc moze na miodnosci. jego sila, jak to w filmach akcji, polega na predkosci i powiezchownym potraktowaniu tematu, dzieki czemu widz nie jest zmuszony do zbytnich przemyslen. wszystko podane na tacy, nie poddanie specjalnie ocenie. trudno-swietnie, szkoda i dobrze. od razu trafil na top #25o.
czuje niedosyt, ale ciesze sie, ze widmo rewolucji krazy po ludzkich umyslach, tworzac zapore przed powstaniem systemow faszystowkich. [filozofujac, a taki obraz porusza mnie na tyle, ze to nie uniknione, strach mnie ogarnia, kiedy pomysle jaki charakter miala wieksza czesc rewolucji ): ]
dobre kino, sliczna natalka, ktora postanowila wyrosnac na piekna kobiete, w roli duzo ambitniejszej niz gwiezdne wojny [po ktorych zastanawialem sie czy nie powinna zaniechac kariery aktorskiej], swietna muzyka, i to wszystko przyprawione ze smakiem. danie podane na goraco, nie da sie wyjsc z kina bez emocji.