212

porazajacy. pelen konrastow XVII-to wieczny dwor. piekne slowka ze sztyletem za plecami. caly narod pracujacy bez gwarancji wynagrodzenia dla zaspokojenia dworskich zachcianek. caly ogrod zastawiony rzezbami i naczyniami z lodu, aby zachwycic krola swoim efemeryzmem na kilka minut zanim stopi je slonce. swiat z bajki… dla nielicznych. i tak, jak bardzo ten swiat zatrowa umysly garstki samozwancow, tak tysiace, ktore ten swiat buduja, umieraja wdeptani w bloto.
podrod tego plugastwa przewija sie prawdziwe uczcie, konczac w prawdziwie werterowskim stylu. przepiekna uma thurman i gerard depardie w nietypowej dla siebie roli, jako para kochankow posrod feerii kolorowych masek, spojrzen, niuansow, gestow. tylko jeden zywy kwiat w pieknym stroiq z kolorowego szkla.
poraza iloscia szczegolow, i kolorami. jesli choc troche lubisz filmy kostiumowe, ta pozycja jest obowiazkowa. nie wiem czemu na imdb dostal tak niewile. odemnie - 8/1o.

tak swoja droga patrzac na ‘panstwo’ z tak przedstawionej perspektywy wydaje sie, ze dzisiejszy swiat jest tak samo skonstruowany. jestesmy dymani na wszystkie sposoby przez cwaniakow, ktorzy przyjmujac maski, zaslaniaja sie kontaktami. gigantyczna klika, ktora wmawia wszystkim, ze ma wladze, posiadajac odpowiednia ilosc srodkow finansowych, zeby to udowodnic. nawet kiedy czasem to widze, nie rozumiem ani dlaczego ani jak to mozliwe. i nie chce.