212

Wersja 1: z dubbingiem.
Nazwałbym to jeziorkiem niespełnionych oczekiwań, które wszyscy zawsze mają pod adresem “drugich cześci”. Tym razem inaczej nie było. Choć pełen chumoru utrzymanego w “shrekowej” konwencji i masy naprawde śmiesznych gagów, to na kolana bym nie padał. Nie da się ukryć, że nieco negatwynie nastawił mnie marketing: olbrzymie plastikowe kukły shreka walające się w kinach i na elewacjach budynków, pełne niemal seksualnych uniesień zapowiedzi filmu we wszystkich mediach i ogólna nagonaka na shreka z nieodłącznymi sms’ami.
No dobra, dubbing był rewelacyjny, pierwsze miejsce zajął Wojciech Mann jako barman - transwestyta.
Warto obejrzeć 7/10.